จัดงานเป็น A-B-C

ทำไม "จ้างคนเพิ่ม" อย่างเดียวไม่ช่วย

เจ้าของหลายคนแก้ปัญหางานล้นมือด้วยการจ้างคนเพิ่ม แต่ปัญหายังไม่หายไป เพราะจ้างคนมาแล้วไม่รู้จะ มอบหมายงานอะไรให้ชัดเจน สุดท้ายพนักงานใหม่ก็ทำได้แค่งานจิปาถะ ส่วนงานสำคัญเจ้าของยังทำเองเหมือนเดิม

ปัญหาคือ ไม่เคยแยกประเภทงานให้ชัดก่อนปล่อย ทำให้เจ้าของกลัวปล่อยงานผิดตัว กลัวคุณภาพตก เลยเลือกไม่ปล่อยอะไรเลย หรือปล่อยแบบสุ่มโดยไม่มีหลักคิด

กรอบ A-B-C: แยกงานตามฝีมือที่ต้องใช้และความเสี่ยงถ้าผิดพลาด

กลุ่ม	ลักษณะงาน	ตัวอย่าง	ควรทำอย่างไร
A	ฝีมือ/วิจารณญาณเฉพาะตัวสูง ผิดพลาดแล้วเสียหายมาก	คิดสูตรขนมใหม่ ตัดสินใจกลยุทธ์ร้าน	เก็บไว้ทำเอง
B	ใช้ทักษะระดับหนึ่ง สอนกันได้ ผิดพลาดแก้ทัน	อบขนมตามสูตร ตอบแชทตามสคริปต์	ฝึกคนให้รับช่วงต่อ
C	ใครทำก็ได้ผลลัพธ์เหมือนกัน	ลงบัญชี ขับรถส่งของ จัดสต๊อก	ปล่อยทันที

เริ่มจากกลุ่ม C เสมอ เพราะเป็นงานที่เจ้าของ "ทำเอง" ไม่ได้เพิ่มมูลค่าอะไรให้ธุรกิจ เลย เมื่อเทียบกับการเอาเวลานั้นไปคิดสูตรใหม่หรือดูแลลูกค้ารายใหญ่ — ปล่อยกลุ่ม C ก่อนคือวิธีคืนเวลา ให้เจ้าของได้เร็วที่สุดโดยความเสี่ยงต่ำที่สุด

เอาไปใช้กับธุรกิจคุณยังไง

1. เขียนรายการงานทั้งหมด ที่คุณทำในหนึ่งสัปดาห์ ไม่ว่าจะเล็กแค่ไหน
2. ติดป้าย A-B-C ทุกงาน โดยถามตัวเอง 2 คำถาม: ต้องใช้ฝีมือเฉพาะตัวไหม และผิดพลาดแล้วเสียหายแค่ไหน
3. ปล่อยงานกลุ่ม C ทั้งหมดก่อน ภายในเดือนนี้ ให้พนักงานที่มีอยู่หรือจ้างเพิ่มมารับผิดชอบ
4. เลือกงานกลุ่ม B 1 งานต่อเดือน มาฝึกพนักงานคนที่ไว้ใจได้ที่สุด แล้วค่อยๆ ขยับไปงานถัดไป

การจัดงานเป็น A-B-C ไม่ใช่การลดคุณภาพ แต่คือการเลือกใช้เวลาที่มีจำกัดของเจ้าของกับงานที่สร้าง มูลค่าจริงเท่านั้น